..

ถึง..คุณตาที่จากไป

ตั้งแต่ลืมตาดูโลกคนที่หลานคนนี้เห็นเป็นแรก
คนที่เลี้ยงดูหลานคนนี้มาตั้งแต่เด็ก
คนที่ดูแลหลานคนนี้เหมือนดั่งเป็นพ่อแม่
คนที่อดทนเฝ้าดูแลไม่เคยท้อไม่เคยบ่น
คนที่มอบสิ่งที่ดีในชีวิตให้หลานคนนี้มาตลอด
คนที่เรียกหลานคนนี้ว่าเพลิน
คนที่หลานคนนี้รักโดยไม่มีคำใดจะเทียบได้
คนที่มีพระคุณล้นหัวหลานคนนี้ คนที่หลานคนนี้ไม่สามารถตอบแทนพระคุณได้หมด
คนคนนี้ก็คือ "คุณตา"
วันนี้ตาจากหนูไปแล้ว ตาจากไปโดยไม่วันจะกลับมา ตาจากไปโดยหนูไม่ทันได้ตั้งตัว
การจากไปของตาในครั้งนี้ เป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตของหลานคนนี้
แต่ความจริงก็คือความจริงหนูต้องยอมรับกับสิ่งนี้ให้ได้ อย่างไรก็ตามคุณตาจากหนูไปแต่เพียงร่างกายหนุไม่สามารถกอดตาได้อีกแล้ว ไม่มีรอยยิ้มของตา เสียงหัวเราะของตา
แต่สิ่งที่ยังเหลืออยู่กับหลานคนนี้ก็คือ คำสั่งสอนของคุณตา ตาบอกหนูเสมอตั้งแต่เล็กจนโตว่า
“คนเราอยู่ในสังคมต้องเอาใจเขามาใส่ใจเรา รักญาติพี่น้อง รักเพื่อนพ้อง และต้องเป็นคนกตัญญู “
คำสอนของตาจะอยู่ในความทรงจำ และหนูจะปฎิบัติตามคำสอนที่ตาสอนหนูไว้นะค่ะ วันนี้ไม่มีตาอีกแล้ว ไม่มีอีกแล้ว
หลานคนนี้ก็ขอให้คุณตาหลับให้สบาย หลานคนนี้จะเป็นคนดี จะไม่ทำให้ตาผิดหวัง
ตาค่ะ ตาค่ะ หนูรักตาค่ะ คุณตาจะอยูในดวงใจหนูตลอดไป.

...คุณตาที่รัก...

หลานสาวตา